دانشگاه آخرین سنگری است که توسط استبداد فتح می شود. امروز اگر صدایی بر می خیزد و ظلم را فریاد می زند از دانشگاه است و اندک مراجع و روحانیون مستقل. وگرنه دلخوش کردن به انتقادات جسته و گریخته و بعضا فرصت طلبانه لاریجانی و باهنر و قالیباف دردی را دوا نخواهد کرد. در این میان اما قصه نهاد دانشگاه و دانشگاهیان که بار مصیبت اصلی بر دوش آنهاست متفاوت است.

هفته گذشته میرحسین موسوی دو جلسه با اساتید دانشگاه داشت. اولی دیدار با جامعه شناسان در روز دوشنبه و دومی دیدار با اعضای انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها در روز چهارشنبه. هر چند در اوضاع به هم ریخته هفته گذشته در کشور هر دو جلسه خطرناک می نمود. اما جلسه اول به خیر گذشت و جلسه دوم دردساز شد. حدود هفتاد نفر از اساتید به همراه چند تن از دانشجویان حاضر در جلسه دستگیر شدند.

آنچه در یکی دو روز اخیر رخ داده تحسین برانگیز است. نگاشتن دو نامه از سوی همین دانشگاهیان. یکی نامه جمعی از اساتید و پژوهشگران دانشگاهی در محکومیت سرکوب معترضان و دیگری نامه انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها به مراجع. که البته امضا کنندگان نامه اول اغلب اساتید علوم انسانی هستند و وزن اساتید جامعه شناسی در آن قابل توجه است. نگاهی به اسامی اساتید شرکت کننده در جلسه جامعه شناسان و همچنین امضاکنندگان نامه مذکور می تواند اساتید با دل و جرات را بشناساند و به آینده علوم اجتماعی اندکی امیدوارمان کند.