تبليغاتX
وبخونه

توالت اصولا مبحث مهمیه. گاهی وقت ها میتونه به دغدغه اصلی زندگی آدم تبدیل بشه. جایی که هیچ چیزی به اندازه توالت نمیتونه زندگی رو به آدم برگردونه. مثلا در بعضی مسافرت ها. میگن یکی از معضلات اصلی گردشگری ایران همین مسئله است. یعنی کمبود داریم.

فرنگی ها بیش از ما به این مسئله توجه کردن. بهش میگن Rest room. فکر می کنم معرفتشون نسبت به توالت از ما بیشتره. بیخود نیست امید به زندگیشون این همه زده بالا.

این مسئله خودش رو در جاهای مختلف به اشکال متفاوتی نشون میده. در دانشکده افزایش طبقات مساویه با افزایش کیفیت. سرویس های بهداشتی از طبقه پنجم  به پایین کیفیتشون کم میشه. احتمالا به دلیل سطح کاربری باشه. سرویس های طبقه اول و دوم بیش از توانشون سرویس میدن. بد نیست یه سری به طبقات جهارم و پنجم بزنید. البته بعضی هاش هم مخصوص بعضی هاست و نمیشه امتحانش کرد.

پی نوشت۱: گاهی وقت ها فضا بیش از حد به یه سمتی تند میشه. اون موقع است که یه چیزی برای تلطیف فضا لازمه. اون چیز هر چیزی میتونه باشه. حتی گوزن زرد ایرانی.

پی نوشت۲: خط اتوبوس راه آهن شریعتی این روزها خیلی کند شده. توفق در ایستگاه ها زیاد طول میکشه. ۲۵ تومن افزایش کرایه میتونه کلی معطلی به بار بیاره.

+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 17:42 توسط محسن جعفری |

از وقتی دوستان بسیجی الطافشان شامل حال ما شد و از قول دکتر اباذری ماهیت غوغازیستمان را یادآور شدند مدام در اندیشه ام و نگرشم به زندگی دگرگون شده است. آن طور که برادرانمان یادآور شده اند من جزء جریان مذکوری هستم که ماهیت زیستش بر اساس غوغا است. یعنی انجمن به ما هو انجمن زیست غوغایی دارد. به عبارتی نه تنها گاهی جو گیر می شویم و غوغا به پا می کنیم بلکه اساس زندگیمان براساس غوغا است. 

خدایا! نکند مرا دو زیست آفریده بودی و تاکنون خبر نداشتم. من که یک نوع زیست مثل بقیه بیشتر نداشتم. غوغازیست دیگر چه بود که در هیچ کتاب زیست شناسی ندیده بودم؟ احتمالا یک نوع ژن جدید است که اباذری کشف کرده و بسیجیان هم تکثیرش را در ما می بینند. خیالات ورشان داشته. حالا بقیه غوغایی ها رو نمی دونم ولی خداییش آدم به تواضع و سر به زیری من کسی تا حالا دیده؟ 

نکته: از پذیرش کامنت های غرض ورزانه معذوریم.

 

+ نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 20:30 توسط محسن جعفری |

روش جدید استقلالی ها برای نتیجه گرفتن خیلی جالبه. اولش که فیروز خان از روش های تنبیهی استفاده می کرد و بازیکن های بدبخت استقلال رو بعد از بازی تازه وادار به دویدن و جبران کم کاری می کرد، به نظر می اومد راهکار نوینیه و جواب می ده. چشمشون کور این همه پول می گیرن و ادعاشون میشه درست بازی کنن.

اما ظاهرا این طوری نشده و جناب فتح ا... زاده به این نتیجه رسیده که انسان ذاتا پاک سرشته و استفاده از روش های تنبیهی صحیح نیست. اینه که تصمیم گرفته از این پس، بعد از باختن به بازیکن ها تشویقی بده و باخت رو گردن شانس بندازه تا بلکه دستشون به جام حذفی برسه و وعده فیروزخان مبنی بر قهرمانی در نیم فصل محقق بشه.

 

به گمونم کف گیر استقلال به ته دیگ خورده.

پیش میاد. ایشالا فصل بعد.

+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 19:56 توسط محسن جعفری |