انتخابات تموم شد. اصغر گرانمایه پور کاندیدای جبهه متحد و ائتلاف فراگیر اصولگرایان با ۴۴۷۶۲ رای مردمی که شرکت در انتخابات رو واجب شرعی و همسنگ نماز و روزه میدونستن وارد مجلس شد تا برای بار دوم نماینده مردم کاشان باشه.

امروز کاشان هوای خوبی نداشت. فقط باد و طوفان. این اواخر هوا خیلی پس رفته بود و گرد و غبار به حدی بود که چشم چشم رو نمی دید. شاید هیچ موقع به اندازه الان دلم بارون نمی خواست. یه بارون تند که خشکی هوا رو بگیره و فضا رو یه کم بهتر کنه. تا بشه توش نفس کشید.

هوا معمولا دم عید همینطوریه. اما آخرش بارون می زنه و فضا پر میشه از سبزی درختها و عطر گلها. طبیعت هیچوقت دروغ نمیگه و بالاخره بهار میاد.

کاش یه بارون بهاری هم به این مملکت میزد و گرد و غبار استبداد رو برای همیشه می شست و با خودش می برد.

نمی دونم بعضی آدما چطوری میتونن دیگران رو زجر بدن و خودشون عذاب وجدان نگیرن.

شب انتخابات معمولا دیگه حالم از رسانه ملی به هم میخوره. هر چی زور دارن برای به پای صندوق کشوندن این ملت می زنن و هر چی دروغ دارن به خورد مردم میدن. از عالیجنابان و اونایی که نفع اصلی رو توی این قضیه می برن تا همین مجری های ساده و بعضا دوست داشتنی تلویزیون و حتی دکتر طالب دانشکده خودمون که حرف های جمعه گذشته اش توی رسانه ملی یادم نرفته.

شاید حق داشته باشن. چرخ زندگی باید یه جوری بچرخه. گاهی وقت ها هم باید تندتر بچرخه. بدتر از آیشمن توی جنگ جهانی دوم نیستن که. فقط اوامر رو اجرا می کنن.

بعضی چیزا جزو اموال هستن. یعنی یه جورایی باید شماره بخورن و ثبت بشن.

مثلا توی صدا و سیما وقتی حسن بلخاری یا امیر حاج رضایی رو می بینی یاد اموال میفتی. انگار اینا یه اتاق اونجا دارن و هر وقت لازم باشه صداشون می کنن. انگار غیر اینا آدم دیگه ای نیست.

توی انجمن هم که معلومه ...

خب  یه انجمن که بیشتر نیست. دور همیم دیگه.

 

 

امروز برای دومین بار یه وبلاگ راه انداختم. اما فرقش با دفعه قبل اینه که این دفعه خودمم و خودم.

همیشه می گن میشه دوباره و از نو شروع کرد. نمی دونم این حرف چقدر درسته ولی حتما بعضی مواقع میشه. مثل وبخونه من که شد.

جشنواره وبلاگ رو خیلی براش زحمت کشیدیم. نمی دونم آخرش چی میشه. اما امیدوارم خوب برگزار بشه. اونم بالاخره شروع شد.

کارای دیگه هم خیلی مونده. نمی دونم می تونم شروع کنم یا نه.

شاید بتونم.